Historia fortel om mange skjær i sjøen som Norane Båtlag elegant og fornuftig har bukta seg utanom i desse 20 åri...  

Gratulera med 20 årsjubileumet og lukke til vidare!

Leif Arne Aasen  Jubileumsfeiringa 9. november 2007 i Nortun

# 7

Hausten 1988 var båtlaget komen i dialog med Småbåthavner A/S og vedtok kjøp av betongflyteelement.

Småbåthavner A/S leverte eit videoopptak som viste at betongflyteelementa tåler sterk storm. Det var reklamen dei skulle overtyde oss med. Det fyrste havariet skjedde 22. desember 1988, berre 1 månad og 5 dagar etter at Småbåthavner A/S hadde lagt ut bryggjene. Stormen var då så kraftig at den reiste med bryggjer og forankringar inn mot land. Det vart gjort skader både på utriggarane og båtane som låg ved bryggjene.

Video av Oddvar Lyngset viser tydleg at betongflytebryggene var ubrukleg og Moloen suksess

Småbåthavner A/S vart gjort kjend med havariet og allerede i romjula kom det folk derfrå og såg skaden. Dei innrømde å ha feilvurdert værproblema og lova å komme att og forsterke forankringane på nyåret 10. januar 1989. Dette såg ut til å fungere tilfredsstillande, men den 10. februar kom ei ny kraftig storm. Då slitna landfeste til bryggjene og dei glei eit stykkje ut frå land. Dermed for landgang utfor byggja og rasa på sjøen, i fallet tok den med seg fronten av moloen som den var festa til.

Etter at skadene var reparerte kom det nye stormar som perler på ei snor, men forankringane heldt, og bryggjer vart liggjande, så jobben som no var gjordt den var god, men no oppstod det nye problem. Hamna og betongflytebryggene hadde fått eit dårleg rykte på folkemunne. Dei nye medlemmene som vi trengte så sårt når rekningane skulle betalast, uteblei...

Vi reforhandla avtalen med Småbåthavner A/S og når det meste av den uheldige handelen vår var ute av verden var det ikkje anna å gjere enn å starte på nytt og alle var einige, skulle det no verte noko, måtte det bli MOLO...

20. oktober 1989 var det invitert til anbodsrunde for transport av stein, bygging av molo og utgraving av leirmassar i bassenget. Torbjørn Engene vart valgt som entrepenør som starta opp allerede ved årskifte i 1990. Her kjem meir historie med nye forteljarar....

# 6

Vegen vidare for Norane Båtlag etter grunnundersøking i det nye området, konkluderar med svært lovande plassering etter planskisse utført av Vidar Lerum Via Prosjekt As.

Det nære og gode samarbeidet mellom skyttarlaget, idrettslaget og  klubbhuset Ylvisåker har gjort det mogleg for Sogndal kommune å godkjenne ny reguleringsplan for Ylvisåkerneset.

Bygningsrådet sitt framlegg til vedtak Sogndal, 17. mars 1988: Bygningsrådet gjev Båtlaget og Klubbhuset Ylvisåker løyve til utlegging av stein i strandsona på eige ansvar i samsvar med skisse datert 4. mars 1988.

#5

Det har vore mange skjer i sjøen for å få til ei båthamn i Norane.

Avisklypp 1987 - 1988 av Arild Haukereid

At krefter i Sogndal prøvde å manipulere fellesskapsinteressene våre på Ylvisåker fall på steingrunn, fordi personen ga fullstendig feilaktige opplysningar i ein avisartikkel i S/SA laurdag 26. september 1987 og påstod at Nørene ville rasere Ylvisåker fullstendig.

Vi gjekk umiddelbart ut med ein pressemelding i S/SA med forklaring. I staden for å kome inn på desse 10 punkta i forklaringa høver det betre å ta med sluttorda i pressemeldinga:Vi i Norane er ovebeviste om at interessene på Ylvisåker kan spele ei viktig rolle for fellesskapet i bygda. Av den grunn er avisinnlegget eit slag mot bygda sine interne interesser. Vi har elles i eit folkemøte i Nortun bak oss, der politikarar i kommunen var tilstades. Dei ga uttrykk for glede over at vi kunne samla oss om ei plassering av småbåthamna. Sogndal formannskap har i sak 166/87 pkt. 4 gjeve teknisk styre nødvendige fullmakter til å utrede spørsmålet om småbåthamn på Ylvisåker. Vi trur at såvel fleirtalet i teknisk styre som dei folkevalde ikkje går i mot ei fornuftig utnytting av kommunens areal på Ylvisåker.

Bilete 1988 av Arild Haukereid

# 4

Friluftsnemda i Sogndal kommune 30. juni 1987 var ikkje heilt nøgde med våre planar på Ylvisåker, før ein alternativ badeplass i Leirviki på Nornes var lagt til rette.

Den 21. august  sende me dispensasjonssøknad for bygging av båthamn på Ylvisåker.

Vi hadde eit folkemøte på Ylvisåker 27. september 1987 som støtta opp ein dispensasjonssøknad.

Så møttest representantar for partane til samtalar om båthamn på Ylvisåker. Det gjekk friskt for seg og meiningane sto i kø mot oss, fordi vi hadde planlagt hamna i den yste viki på den finaste badeplassen i kommunen.

Noko positvt var i ferd å skje, representanten for friluftsnemdi Jon Farestveit peika opp mot tankanlegget og sa, der burte bør båthamna ligge. No var tida inne til å smi mens jernet var varmt. Kan representantane for fylket og kommunen gå inn for ei slik plassering spurde vi i båtlaget, ja det lova dei å jobbe vidare med.

# 3

Det kom svar frå Sogndal formannskap datert 16. juni 1987. Samrøystes vedtak: Formannskapet ser positvt på tiltaket med småbåthamn, og ber teknisk styre samordne interessene i området.

# 2

Så diskuterte vi å plassere båthamna i Leirviki. Entrepenør Selmer Tverberg kom til Leirviki for å vurdere sprenging og plassering av molo på området som i dag er kommunal badeplass. På eit møte i Nortun 26. mai 1987 blei det framlagt  planar om båthamn i Leirviki. Her tok planane raskt ei ny vending etter at Lars Nornes klart sa frå om at Leirviki kunne me berre gløyma, det måtte vere andre plassar som var meir eigna til formålet, slik som til dømes Ylvisåker. No tok ting til å skje. Møteleiaren spurde om det var nokon av dei som var tilstades som hadde i mot forslaget frå Lars Nornes. Det var det ingen som hadde. Leif Arne Aasen vart leiar for eit interimstyre for båthamn i Norane og tok på seg arbeidet med å skrive ein søknad til Sogndal kommune.

# 1

Tidleg våren 1987 møttest nokre båtfrelste for å undersøkje forholda rundt bygging av båthamn i Slindeviki. Nokre grunneigarar viste interesse for ideen vår, men etterkvart skjøna vi at det var fånyttest å jobbe vidare i dette området.